آدمی جو هو گِآ شَےتان هَے ۔
مےمنے دی کھّل وِچوں هَےوان هَے ۔
مزھب دے ناں 'تے درِںدگی کر رِهَے,
تُاسباں نے کھا لِآ ِانسان هَے ۔
پِآر تے اپنّت کِدھرے بھُّل گاے,
کاپھراں نے لُّٹ لِآ بھگوان هَے ۔
رهِبراں نے پھڑ لای هَے راهزنی,
کھا رِها ٹھوهکراں ایمان هَے ۔
آد, مّدھ, اںت کُّجھ نا بدلِآ,
کی هويا جے بدلِآ انُوان هَے ۔
جبر دا چّکر نا مُّکدا دِس رِها,
آ گای مُّٹھی 'چ سبھ دی جان هَے ۔
ودھ رهی هَے گوگڑ کارُوں سےٹھ دی,
مر رِها مزدُور تے کِرسان هَے ۔
کی هويا تلوار هَے جںگلاا گای,
مکھملاں دے وِّچ لِپٹی مِآن هَے ۔
کاتلاں دے هّتھاں 'چ باایبل دےکھکے,
هو رِها اّج پادری هَےران هَے ۔
