آدمی نُوں کھا رِها هَے آدمی
تاں هی مُکدا جا رِها هَے آدمی
جِںدگی نُوں دھرت نالوں توڑ کے
گملِآں وِچ لا رِها هَے آدمی
هو کے آپنے آپ ’ چوں کھُد لاپتا
رّب لّبھن جا رِها هَے آدمی
وےچ کے پُستک نا بھرِآ پےٹ جد
ورکِآں نُوں کھا رِها هَے آدمی
پردِآں پِّچھے هی رهِںدا هَے سدا
پھِر وی ڈردا جا رِها هَے آدمی ,
کر داےگی کھاک مهِپھل دا وجُود
اُه سماں سُلگا رِها هَے آدمی
چنّ تارے پا ‘ سُرِںدر ’ جےب وِچ
دھرت بھُلدا جا رِها هَے آدمی
