مَےں کِ جِهڑا ‘اُهناں’ نُوں
بھٹکے مُساپھر آکھدا سی
ِاک نویں دُبِدھا دے جںگل بھٹکدا ۔
کِس ترھاں دا نهِس پل سی
جدوں گھر دے چھوٹے جهے اسمان اُّتے
بودی والا
ِاک سِتارا چمکِآ
وےکھدے هی وےکھدے
گھر دے بُوهے باریآں دے رںگ
اَوپرے جهے هو گاے۔ ماں جدوں هُن بات کردی
ساںت هاُکا نال بھردی
پِتا دی داڑھی 'چوں تِلکدے اّتھرُو
جِںدگی وِچ
مَےں تاں پهِلی وار تّکے
مَےں تاں اےهو سمجھدا سی
پِتا جی روںدے نهیں
روںدِآں نُوں چُّپ کرااُںدے نے
مےرے چھوٹے ویر دوهوےں گّبھرُو
مَےں کدے جِهناں دے مُوںهوں
نِںم ورگے بول کَوڑے نا سُنے سی
گّل گّل تے
کانِآں دی اّگ واںگُوں مّچ پَےںدے
تے اُهناں دے بول مَےنُوں پُّچھدے
"دّس هُن کِّدھر نُوں جاایاے ?
کِهڑی هّٹی توں پُڑی مهُرا مںگا
کے اسیں کھاایاے۔”
نیل-تارے دا کِها پرچھاواں پِآ
بھرے گھر 'چ مَےں ِاکّلا رهِ گِآ
مَےں کِ جِهڑا اُهناں نُوں
بھٹکے مُساپھر آکھدا سی۔
اےس تارے دی کُلهِنی
ٹِمٹِماںدی رَوسنی ول پِّٹھ کرکے
سِسکیآں لَےںدی هوا نُوں پُّچھدا;
"کَون سی اُه
سںدھِآ وےلے,
سوےرے
رات دے ساُلے هنےرے
دین دی راکھی دے ناں تے
هِردِآں وِچ کَوڑ-تُںمےں بیجدا سی
کِسدیآں هُسِآریآں نے
چُستیآں مّکاریآں نے
کّل دے هتِآرِآں نُوں
اّج دے گاجی بنايا ?
کَون سی جِهنے بهاکے,
ونّ سونّے پّج پا کے
کُوڑ کهِ کے
مےرے دِل دے سُهج-مںدر
کھُون دا ستلُج وگايا ?
کِسدِآں هّتھاں نے وِهڑے آن مےرے
اّگ دا بُوٹا لگايا ?
کول هی بارُود دھر کے مُسکرايا ۔
