اّگے ای ِاک روگ اوّلڑا دو نَےناں دی بھُّل ۔
کِدھرے پھےر گواچ نا جاواں تُوں بهُتا نا کھُّل ۔
اُمراں لای هُن بَےٹھ کے بھاوےں غزلاں کهِںدا جاں,
نِّت نِّت سّجرے خِآل سُجھا گاے کںبدے کںبدے بُّل ۔
مےرے لُو لُو وِچ اَوسے دی دِسدی اے خُشبُو,
بھاوےں هور کِسے کالر تے سجِآ اے اُه پھُّل ۔
نال بھُچالاں دِل دا کوٹھا هويا ڈاواں ڈول,
ڈِّگیآں چھّتاں نُوں درکار اے اّج باهواں دا تُل ۔
پّلا مار بُجھا دے بھاوےں پّلا تان بچا,
سّدھراں دی ڈھےری دے دیوے دا اےهو اے مُّل ۔
بن گاے نُور مُنارے 'کاشر' آون والِآ لای,
کی هويا جے آپ گاے آں نھےرِآں دے وِچ رُل ۔
