مےرا گُرُو تاں سی جوتی جوت سمايا
مَےں اُس دی اُّجل کُآر جِهی مُکتی نُوں
ِاک کُآرا مِرتک سمجھ مسان جگايا
آپنی دُنیآں وِچ جو کُجھ کُآرا هَے
مِرتک هَے
مےری مُّٹھی وِچ بںد بِبھُوت مسانی
مَےں بِنا مُهر انگھڑ تاںبے دا هانی
مَےتھوں هی مےری کیم ن جااے پچھانی
گلیآں باجاراں وِچ مَےں تُردا هاں
پر چلدا کدے نهیں هاں
مےرے پران
بِنا پرمان
مَےں اےس مسانی مِّٹی دا ارداسی
مَےں موهربںد هو جاون دا ابھِلاکھی
مےرے اںگاں تے اںکِت کرو نِسانی
پربھُ جی, بےکیمت, نِهپھل ااُدھ وِهانی
هے مِهروںت
مےرے مستک مِهراں دا هست دھرو
مَےں مها نِگُونا ‘بںدا’
مَےنُوں آپنی ‘وست’ کرو
