مُّک گایآں زمیراں ِاتھے, بس دِکھاوِآں دا تُوفان هَے,
هُن تُسیں دّسو مَےں کِںجھ آکھاں اّج وی مےرا دےش مهان هَے۔
دےش تاں بندا لوکاں نال ِاتھے لوکی چلدے نوٹاں نال,
اّج وِکااُو هر ِانسان هَے,
هُن تُسیں دّسو مَےں کِںجھ آکھاں اّج وی مےرا دےش مهان هَے۔
مُّڈھ توں هی کُڑیآں نُوں ےارا مرداں وِچ بولن نهیں دِںدے,
کِاُں ستی ساوِتری سیتا دا ِاتِهاس پھرولن نهیں دِںدے۔
ِاک دروپتی دی ِازت کھاتِر, وَےریآں دی سبھا وِّچ وی,
کرِشن دَوڑ کے آن کھلو گاے سی,
پر آپنے مںدراں وِّچ رُلدی چار سال دی بّچی واری,
بھگوان کِتھے جاکے سَوں گاے سی ۔
کی ِاس پِّچھے راز هَے لُکِآ, کيوں کھولھن دِںدے نی ِاتِهاس نُوں ,
وهِماں دیآں گُںجھلاں وِّچ مُّڈھ توں پھسايا ِاهناں سماج نُوں۔
مُّک گایآں زمیراں بّس دِکھاوِآں دا تُوپھان هَے,
هُن تُسیں دّسو مَےں کِںجھ آکھاں, اّج وی مےرا دےس مهان هَے۔
آپنے پُّت دے ساهاں کھاتِر هاتھی دا سِر سی کّٹ آاے,
کی گُناه سی اُس بچڑے دا جِهنُوں سُّتے پاے نُوں وڈھا آاے
ِاهو کسُور بس ماں دا سی کے سُّتِآں پُّت توں پِّٹھ هوای,
پِّٹھ پِّچھے پھِر وار جو کیتا, ِاه کَےسی جِّت هوای۔
پر مُّڈھ توں لَےکے اّج تک ِاتھے گریب هی مردا آاُںدا اے,
اَوهدی جَے جَے کار هُںدی, جِهڑا زور وکھااُںدا اے۔
سّچ جھُوٹھ هُن کوای نا وےکھے, راجنا پَےسا ِاک ایمان هَے۔
هُن تُسیں دّسو مَےں کِںجھ آکھاں, اّج وی مےرا دےش مهان هَے۔
مِّٹی وِّچ مِلا کے رّکھتا شهیداں دی کُربانی نُوں,
کِاُں سڑکاں اُّتے رول دِّتا گُرُوآں دی گُربانی نُوں۔
بابے نانک دیآں دّسیآں هوایآں گّلاں ساریآں بھُّل گاے,
پاکھںڈاں دی اّج بھےڈ چال وِّچ پڑھے لِکھے وی رُل گاے۔
راجن ےارا کِاُں تُوں سوچےں, ِاه سِآستاں دا کُرلام هَے,
کِسے دا دُکھ ِاه کی جانن بس کُرسی وِّچ هی جان هَے,
مُّک گایآں زمیراں اج وِکااُو هر ِانسان هَے,
هُن تُسیں دّسو مَےں کِںجھ آکھاں اّج وی مےرا دےش مهان هَے۔
