منايا تاں اَےتکیں وی جااےگا آزادی دا دِن
اُڈااے تاں اَےتکیں وی جانگے گُلال نال بھرے هواے جهاز
پرےڈ کرکے سِپاهیآں دیآں اّڈیآں دی دھُوڑ نال
بھر جانگے پرےڈ گرااُوںڈ وِچ بَےٹھے درشکاں دے نّک, کنّ تے اّکھاں
'گاںدھی' پھُل پھُل بَےٹھےگا
آپنے نوےں سجے هواے باںدراں دیآں شکلاں وےکھ کے
لِآںدے جانگے دےش دے هر کونے 'چوں
پھڑکے مِّٹی دے باوے
ِاّک اَوںتری آنادی سجااےگی اُهناں دے گل
اَےمرجَےںسی دا لهِںگا ۔
ٹُکڑیآں وِچ وںڈے لوک سلامی دےنگے
لُٹےرِآں دی نویں سجی 'ڈِکٹےٹرشِپ' نُوں
مِّٹی دے باوے بهُت ٹّپنگے
کھّسی لِکھاریآں دے گیتاں دی فَوجی ٹِاُون 'تے
منايا تاں اَےتکیں وی جااےگا آزادی دا دِن
اَےتکیں تاں هور وی گُوڑھی هواےگی آزادی دے دے دِن دی رںگت
کِاُںکِ هويا هَے سفل, غریبی هٹااُ دا ناهرا
اَوںتری-آزادی سُںگڑ-سُںگڑ بَےٹھےگی
اںتر-راجی پھَےلی هوای بھُّکھ دے شِکار بّچِآں کولوں
منايا تاں اَےتکیں وی جااےگا آزادی دا دِن ۔
اَےتکیں تاں بهُت لںمی هو جااےگی
راشٹرپتی اوارڈاں دی لِسٹ
تے اَودُوں وی بهُت لںمے هو جانگے
وّڈھیآں لَےن لای افسراں دے هّتھ
تے اےدُوں وی سَےںکڑے گُناں ودھ جااےگی
جےلھ سُپرڈَےںٹاں نُوں سِآسی کَےدیآں دے ساںبھن دی سِردردی
پر بهُت چھوٹے هو جانگے تھانِآں دے روزنامچے
کِاُںکِ پُلِس نُوں بهُت کاهل هواےگی
'روٹی مںگدے سماج وِرودھی انسر' نال
نهِر دے پُل 'تے مُکابلا دکھااُن لای
منايا تاں اَےتکی وی جااےگا آزادی دا دِن۔
لااے جانگے وِدھان دی رّکھِآ دے ناهرے
پر هر وّڈے نُوں هّک هواےگا وِدھان دی ناڑ مروڑن دا
کِاُںکِ ِاه کِهڑا گُرُ گوبِںد سِںگھ جی دا سِدھاںت هَے
جاں ِانّٹَےروگےشن وِّچ نِبھايا گِآ 'کامرےڈاں دا سِدک'
وِدھان دے کِسے وی اںگ دی بھنّ توڑ
اّت زرُوری هَے ساڈے 'اّول نںبر دے لوکراج' دی
'سِهت' اتے 'سےدھ' لای۔
منايا تاں اَےتکیں وی جااےگا آزادی دا دِن ۔
