آکھ ديو اُس راهی نُوں
اُه وںجھلی نُوں ن چھےڑے۔
جےکر اُسنے رُکنا ناهیں,
گیت اَوسدا مُّکنا ناهیں,
سںگھ اَوسدا سُّکنا ناهیں,
ِاّکو مےری گل منانی,
چھّڈ دےونے جھےڑے۔
اُس توں ِاّکو گّل منانی,
چھڈ دےوے ِاک ترز وجانی,
چھڈ دےوے اُه لَے پُرانی,
جِهڑی کدی پهاڑاں اںدر
سیگ کھاںودیں گےڑے۔
پربت وسدے دُور دُراوےں,
کھڑے کھڑوتے ساهوےں ساهوےں,
سںجھ پوے تاں ٹاوےں ٹاوےں,
وِچ اُنھاں ِاک وادی وّسے
جِوےں گھراں وِچ وےهڑے۔
ِاس وادی وِچ سںجھاں وےلے
کالک نال سبزِآں کھےلے;
هَولی هَولی گھّت جھمےلے
رات هنےری کالی-بولی
سبھ نُوں آن سهےڑے۔
پتلا پتلا سںجھ دا جالا,
رںگ اَوسدا تِّکھا کالا,
تِّکھیآں کالیآں هُوکاں والا
کوای اَوتھے وںجھلی لَے کے
چُپ نُوں پِآ اُدھےڑے۔
پتلیآں اُںگلاں ناچ نچان,
اُّڈ اُّڈ جِاُں چِڑیآں جان
ِاک ٹاهن توں دُوجے ٹاهن,
سَون واستے تھاواں مّلن,
رات جُو آای نےڑے۔
چِڑیآں دے پر جِاُں جِاُں پھڑکن,
دِل مےرے دے پُرزے دھڑکن,
میںه دا پانی شاکھاں چھڑکن,
اےسے تراں ترےلی مےری
باںه نُوں آن لبےڑے۔
اَوتھے هَے ِاک ڈُوںگھا نالا,
ڈُوںگھی گھُّمن-گھےری والا,
سںجھ دا پانی کالا کالا,
جو وی ڈِّگے اُسدے اںدر
هےٹھ هےٹھ هی رےڑھے۔
اےسے تھاں تے اُه سی ڈُّبا,
اَےسا لّگا اُس دا ٹُّبھا
مُڑ ن آيا, اَےسا کھُّبھا;
کدوں نے مُڑدے شَوه درِآ توں
بھُّب گاے نے جِهڑے?
وںجھلی اُسنے گھُّٹی هواُو,
پھےر هّتھ 'چوں چھُّٹی هواُو,
کںڈھے وج کے ٹُّٹی هواُو,
جےکر هواُو سبُوتی شوهدی,
کھاںدی هواُو تھپےڑے۔
