آکھدی هَے انّھِآں کھُوهاں 'چ نا اُتریں اجے ۔
بهُت بّچا سمجھدی هَے مَےنُوں مےری ماں اجے۔
گھر نُوں موڈھے تے ٹِکا کے تُر هی پَےنا هَے اساں,
سوچ وِچ اسپسٹ نے پر ساڈیآں راهاں اجے۔
دوستا ! دھُّپ دے سهِر 'چوں پرت هی آواںگا مَےں,
مان لَے کُجھ هور تُوں بِرها دی گُوڑھی چھاں اجے ۔
سےک مےرا ماپنا چاهُںدا هَے تاں کُجھ سبر کر,
ساویآں هو جان دے کںڈِآلیآں کِّکراں اجے ۔
گم نهیں جے هور لںما هو گِاَے پَےںڈا مےرا,
تُرن توں ِانکار نایں کیتا مےرے پَےراں اجے۔
جاپدا هَے مَےں کِسے تارے دی جُونے پَے گِآں,
مَےں کھلاا وِچ ساں سُرُو توں, مَےں کھلاا وِّچ هاں اجے ۔
‘کےسیآ' تےری تپّسِآ وِچ کمی کوای تاں هَے,
لوک بھُل جاںدے نے چےتے کرکے تےرا ناں اجے۔
