مےرے مهِبُوب ۔
مَےنُوں ماف کریں ۔
تےرا هّتھ مَےں نهیں پھڑھ سکدا ۔
ِاّک هّتھ 'چ مَےں کلم چّکی اَے ۔
دُوجا هّتھ مَےں آپنے باپُو وّل کیتا اَے ۔
جے مَےں اّج پِاُُ دا هّتھ نا فڑِآ,
تاں مَےنُوں ڈر هَے کِ کّلھ اُه اخبار دی سُرخی نا بن جاوے ۔
مےرے مهِبُوب ۔
مےرے گھر کای وار دانے وی نهیں هُںدے ۔
تے مَےں آپنی ماں دا چِهرا پڑھ لَےںدا هاں ۔
تے مںجے 'تے پِآ آکھدا هاں ۔
ماں اّج مَےنُوں جمھا وی بھُّکھ نهیں ۔
مےرے مهِبُوب ۔
مَےں پڑھاای وی اَےسے کرکے چھّڈ بَےٹھاں
۔ کِ اُهی کھرچا کُجھ دِناں دی راهت دے دوے سانُوں ۔
مَےں تَےنُوں رانی کِوےں بنا سکدا ۔
مَےں تاں آپنے پِاُُ نُوں راجا بنااُن دی سوچی بَےٹھاں ۔
مےرے مهِبُوب ۔
مَےنُوں رات پاے نُوں تےرے کھِآل جاں سُفنے نهیں آاُںدے ۔
مےرے پِاُُ دے جھُرڑیآں پاے هّتھ مَےنُوں راتاں نُوں سَون نهیں دِںدے ۔
مےری ماں دیآں اّکھاں مَےنُوں بےچَےن کردیآں نے ۔
مےرے مهِبُوب ۔
تَےنُوں مَےں جھاںجر کِوےں لَے دےواں ۔
مَےں ماں دا گهِنے پِآ هار چھُڈوااُنا اَے ۔
جی ٹی روڈ والی رںگلی کوٹھی بارے نهیں سوچ سکدا ۔
کّچا گھر جو چوا رِهَے اُسدی هی سوچ ماردی اَے مَےنُوں ۔
مےرے مهِبُوب ۔
پِآر تاں مَےں وی کرداں تَےنُوں ۔
پر ساڈے تِنّ جیآں 'چ چَوتھا جیا آ گِآ تاں
مَےنُوں ڈر هَے کِ ماں دی تھال 'چ پای ِاّک روٹی,
کِتے اّدھی نا هو جاوے ۔
مےرے مهِبُوب ۔
مَےنُوں مُآف کرنا ۔
کّلھ پِآر دا دِن سی ۔
مَےں تےرے لای توهفا لَےن گِآ سی ۔
پر باپُو دی کھںگھ دی دواای لَے کے مُڑ آيا ۔
مَےنُوں مُآف کرنا ۔
مےرے مهِبُوب ۔
آه مےرا آخری کھّت اَے تَےنُوں ۔
پڑھ کے ِاسنُوں ساڑ دویں ۔
کِتے ساڈی مُهّبت هاسا نا بن جاوے ۔
تماشا نا بن جاوے ۔
الوِدا ۔
