آپودھاپی مّچ گای جھُوٹھ بدی کھُدگرزیآں
سبھ دی ساںجھی پھَوز دا شهِر 'تے هّلا هو گِآ
مےرے وےںهدِآں وےںهدِآں بھےت نهیں کِاُں هر کوای
وسدے رسدے شهِر وِچ کّلا کّلا هو گِآ
بِرتی جِهی بِکھےردا لّگی ٹےک اُکھےڑدا
سُرت بھُلاای جاںودا اّکھیں گھّٹا پاںودا
کّپڑ-لیڑ اُڈاںودا جھّکھڑ آيا لاںبھ دا
مَےں تاں سبھ کُجھ ساںبھدا ےارو جھّلا هو گِآ
بیتے دا نا زِکر کر بس تُوں اگلا پھِکر کر
پُںگری پَودھ سںبھال تُوں مر نا مردے نال تُوں
هُن کی بهِ کے روونا گم دی چّکی جھوونا
جِهڑا کُّجھ سی هوونا اُه تاں مّلا هو گِآ
سِم سِم برپھاں ڈھلدیآں نِم نِم پانی وهِ رهے
چھم چھم کنیآں ورھدیآں جھِم جھِم رِشماں کردیآں
کی سُننے اُپدےش مَےں مُّلاں دے آدےش مَےں
آلم دا سںگیت هی مےرا اّلا هو گِآ
