بےڑی وِچ اسیں بَےٹھے ساں کای جنے
کُجھ اَےسے سن بادبان سن جِنھاں تنے
دُوجے رل کے بھارے چّپُو مار رهے
هِںمت دے بل بُوتے بےڑی تار رهے
اکلاں والا کھےوٹ اُس دی ِاک لگن
بھاری بےڑی ٹھےهلی جاوے چُپ مگن
مَےں تاں بےپرواه, کدے غم کھاںدا ساں
مَےں اُهناں نُوں گیت سُناای جاںدا ساں
تاںهیاَوں ِاک بھِآنک جھّکھڑ جھُّل پِآ
روه وِچ آيا ساگر آپا بھُّل گِآ
کھےوٹ تے دُوجے تاں بس هُن گّلاں نے
مَےنُوں سُّٹِآ چُّک کے کںڈھے چھّلاں نے
رمز بھرے گیتاں دا گاِاک دیوانا
اُهی پُرانے گیت ترانے مستانا
پّتھراں اُّتے بَےٹھا دھُّپے گاںدا هاں
آپنے گِّلے کپڑے پِآ سُکاںدا هاں ۔
