آتما پرماتما دی گّل کراںگے پھِر کدے
مَوت والے ڈر جِهے توں وی ڈراںگے پھِر کدے
زِںدگی دے شهُ ’چ هالے آ چھلاںگاں ماریاے
جے کِتے بھوجل هَے تاں اُسنُوں تراںگے پھِر کدے
دُور دے نرکاں سورگاں نُوں اجے تُوں رهِن دے
آپنے نزدیک مَےنُوں نِّٹھ کے هالے بهِن دے
تُوں اجے بس نیر وسلاں دے نِرںتر وهِن دے
دُوریآں, مجبُوریآں سبھ نُوں جراںگے پھِر کدے
مهِکدے راهاں ’تے هالے چّل مےرے نال تُوں
دھڑکناں وِّچ پھُّل کھِڑدے رهِن دے فِلهال تُوں
سُپنِآں دے تھال وِچ هی دیپ هالے بال تُوں
مںدِراں اںدر جگا جوتاں دھراںگے پھِر کدے
گهِریآں باتاں اجے تاں هور وی نے کرنیآں
گرمجوشی نال ندیآں بلدیآں نے ترنیآں
اںبراں توں پار وی هالے اُڈاناں بھرنیآں
سیت هاُکے, ٹھںڈیآں هاواں بھراںگے پھِر کدے
چار دِن دی چاننی تے پھِر هنھےری رات هَے
تُر گِآ اےتھوں سِکںدر تُر گِآ سُکرات هَے
سارِآں مرنا هَے تاں اسچرج کِهڑی بات هَے
آ کِ هالے جیا تاں لایاے تے مراںگے پھِر کدے
