کهِنا
مےرے سُپنِآں ’چ
وار-وار جاگدے
چِهرِآں نُوں
مےرے خاباں ’چ وِلکدے
شهِراں, گلیآں, گھراں نُوں
اچےت ’چ وسدے
مےرے رهِبراں نُوں
کهِنا-
مَےں آواںگا زرُور
کِسے دِن
آواںگا زرُور
تُهاڈے چِهرِآں توں
آپنے بیتے دے پرچھاوِآں نال
مُلاکات کرن
دھُںدلا رهے نَےن-نکشاں نال
دِل دیآں گّلاں ساںجھیآں کرن
موه دی کوای بات کرن
تُهاڈے نال بِتااے دِناں نُوں
اچھوپلے جِهے جھات کرن
آواںگا زرُور
آواںگا زرُور
وکت دے چّکروِاُو ’چوں نِکل کے
ِاس انّھی دَوڑ ’چوں
کُجھ پل کّڈھ کے
گل وِّچ پِآ
مزبُوریآں دا رّسا وّڈھ کے
آواںگا زرُور
ِاس توں پهِلاں
کِ ےاداں دا لهِلهااُںدا
بِرکھ سُّک جاوے
اُمراں دے مانسراں ’چوں
ساهواں دا پانی مُّک جاوے
اُهناں نُوں کهِنا-
مَےں آواںگا زرُور....۔
