اچانک هی کای واری ِاه هّتھوں چھُّٹ جاںدے نے ۔
کھِڈَونے کّچ دے هُںدے جو اکسر ٹُّٹ جاںدے نے ۔
ترنُّم چھےڑدے من وِچ هوا دے شبنمیں جھوںکے
جدوں تُوپھان بن جاںدے جڑوں رُکھ پُّٹ جاںدے نے۔
کُهاراں 'تے نهیں ِاتبار سبھ کُجھ بدل چُّکا هَے
سُنیںدے هُن تاں هر ڈولی نُوں راه وِچ لُّٹ جاںدے نے۔
کِسے 'تے رهِم جے کریاے تاں جاںدا کُجھ نهیں بھاںوےں
دُآواں دےن لّگے وی کای هّتھ گھُّٹ جاںدے نے ۔
هرِک بستی هی دِسدی اے, جِوےں متلب پرستاں دی
کِ اّگے جان لای دُوجے نُوں پِّچھے سُّٹ جاںدے نے ۔
