ادبی دُنیآں اںدر مِّترو, کھِڑِآ اے گُلزار غزل دا ۔
روز کِآمت تیکر رهِسی, جگ تے هار شِںگار غزل دا ۔
'پیر گُجراتی'آ سمجھايا, پِںڈاں تیکر راز غزل دا ۔
اُردُو شاِاراں ٹُّل وی لايا, کھُّلھِآ نا ِاسرار غزل دا ۔
لوکاں لّکھ تزربے کیتے, سهِ نا سّکے وار غزل دا,
سّبھے سِنفاں آپنے تھاهرے, ناواں اے سردار غزل دا ۔
سُوفی ولیآں هّتھ جد دھرِآ, ودھِآ هور نِکھار غزل دا,
دّسو کیهنے بُوٹا لايا, جےهلم پوٹھوهار غزل دا ۔
'آتِش' مُول نا سمجھیں شاِار, کردا جو ِانکار غزل دا,
ِاک ِاک اّکھر مُوںهوں بولے, دِل وِچ مےرے پِآر غزل دا ۔
