اّدھی راتیں پَوناں وِچ
اُّگیآں نی مهِکاں مااے
مهِکاں وِچ اُّگیآں شُآواں
دےویں نی مااے مےرا
چنّنے دا گوڈنُوں
مهِکاں نُوں مَےں گوڈنے تھیں جاواں ۔
دےویں نی مااے پر
چنّنے دا گوڈنُوں
ٹُّکیآں نا جان شُآواں
دےویں نی مااے مَےنُوں
سُوای کوای مهنِ جِهی
پولے پولے کِرناں گُڈاواں ۔
دےویں نی مااے مےرے
نَےناں دیآں سِّپیآں
کوسا کوسا نیر پِآواں
کوسا کوسا نیر
نا پاایں مُّڈھ راتڑی دے
سُّک نا نی جان شُآواں ۔
دےویں نی چُلی بھر
گںگا-جل سُّچڑا
ِاک بُّک سںگھنیآں چھاواں
دےویں نی چھّٹا ِاک
مِّٹھی مِّٹھی باتڑی دا
ِاک گھُّٹ ٹھںڈھیآں هواواں ۔
دےویں نی, نِّکے نِّکے
چھّج پھُّل-پّتیآں دے
چاننی دا بوهل چھٹاواں
دےویں نی کھںبھ مَےنُوں
پیلی پیلی تِتلی دے
کھںبھاں دی مَےں چھاننی بناواں ۔
اّدھی اّدھی راتیں چُناں
تارِآں دے کورڑُو نی
چھّٹ کے پٹاری وِچ پاواں
دےویں نی مااے مےری
جِںدڑی دا ٹوکرُو
چنّ دی مَےں مںجری لِآواں ۔
چنّ دی مںجری نُوں
گھولاں وِچ پانیآں دے
مّتھے دیآں کالکھاں لُهاواں
کالی کالی بّدلی دے
کالے کالے کےساں وِچ
چنّ دا مَےں چَوںک گُںداواں ۔
گگناں دی سُوهی بِںب
اّدھورانی چُنّڑی تے
تارِآں دے باغ کڈھاواں ۔
اّدھی راتیں پَوناں وِچ
اُّگیآں نی مهِکاں مااے
مهِکاں وِچ اُّگیآں شُآواں
دےویں نی مااے مےرا
چنّنے دا گوڈنُوں
مهِکاں نُوں مَےں گوڈنے تھیں جاواں ۔
