وِدھ ماتا چھّڈے جاں کنّ مےرے,
دھرتی وّل مَےں تُرت پدھارِآ سی ۔
پِںڈ پںجاب دے وِهڑے چُوهڑِآں دے,
آ کے اسیں اوتار آ دھارِآ سی ۔
آکھے پِںڈ دا چَودھری پتنی نُوں,
آپاں هُنے چھںگوا لایاے سوٹیآں جی ۔
'پالی' آپنے نے جنم لَے لِآ,
آپاں لَے لیاے هور دو جھوٹیآں جی ۔
'لالی' آپنے دی گھسی پَےںٹ دے کے,
سانُوں ِاهدی دیوالی بنااُنیں پَےنی ۔
دےسی ٹّٹُو دُّلتڑے خُراسانی,
ِاه وی جّگ نُوں جھاکی دِکھااُنی پَےنی ۔
مَےنُوں سُرت دا زرا سی سےک لّگا,
سےٹھ مےرے تے اّکھ ٹِکااُن لّگا ۔
بھاوےں چھوٹا پر بڑا هی چُرچُرا هَے,
مّجھاں کِتے نی ِاه گںوااُن لّگا ۔
مےرے دُکھیاے باپ دی سوچ بُّڈھی,
جھےپ وِّچ آ کے هاںا کر دِّتی
آپنے کرزے دا سمجھ کے سُود مَےنُوں,
وّل سےٹھ دے مےری باںه کر دِّتی ۔
