اَے ِاشک آتِش تُوں چیر نھےرے
تُوں کر ن کوای لِهاز آ جا
جو جُرم کهِںدے نے جگن نُوں وی
تُوں جال ریتاں رِواج آ جا
وجُود مےرا هزار تاراں دا
بےسُرا اّج اے شاج آ جا
کھِآل هو جاں نُهار بن کے
اَے سوز سرگمنواز آ جا
بگَےر تےرے ِاه دِل هَے پّتھر
هوا هَے گُمسُم پھِزا هَے بوجھل
تُوں پَون بن کے تُوں هو کے رِمجھِم
اَے نزم نازک مِزاج آ جا
مَےں بےهے پانی نُوں بھاپھ کرنا
مَےں پھےر کنیآں دے واںگ ورھنا
مَےں تےرے تیراں دا وار جرنا
اَے مےرے سُورج سِراج آ جا
اُمید والی ن ڈھاه اٹاری
ن بںد کر ِاه اُڈیک باری
تُوں ڈھو ن بُوهے, بُجھا ن دیوے
وِچھوڑِآ وے تُوں باز آ جا
