آپنا وتن گلت نهیں هُںدا
اسیں تاں مُّڈھوں اےهو پڑھِآ
اپنا وتن آپنا اّبا
اّبا گلتی کر نهیں سکدا
اپنے وتن دے سارے درِآ
کھاس بهِستوں جاری هُںدے
پانی پِگھلی چاںدی ورگے
مِّٹی بھرِآ بھرِآ سونا
اےتھے اںبر ڈُوںگھے نیلے کھاس رںگ دے
چنّ سِتارے سُورج
کھاسُلکھاس پانیآں دے وِچ دھوتے
اپنے دےس 'چ نںگا پِںڈا وی
رےسم پٹ ورگا کُولا
دےس 'چ بھُّکھے ڈھِّڈ نُوں وی تسکین بڑی اے
اےتھے جُلم وی سهیاے تاں کُربانی کهیاے
اپنے هاکم مارن وی تاں
لاس کدے نا دھُّپے سُّٹن
اپنے وتن دے هر وےلے دی
پِّٹھ دے اُّتے
اپنے لوکاں دا دھّکا اے
اپنے وتن دی کھَےر مناوو
دھّکے دے وِچ دھّکا هو کے
رِڑھدے جاوو, رُڑھدے جاوو
ِاس سَےلاب 'چ
اپنے پَےراں اُپر کھڑھنا مُورکھتا هَے
ےار اهِمِآ
ِاه کی هويا ?
تُوں لهِںدے پںجاب دا واسی
لگدَے جیکن چڑھدے وّلوں
نواں نواں سُورج تُوں اُگِآ
سڑدی سُوهی رَوسن بولی وِچ کِها تُوں :
اّبا تےری لام گلت هَے
اپنے دےس دے درِآواں دے نال
ن کّٹو دُوجے درِآ
اپنے پربت دُور دُراڈے دےس نا بھےجو
اُهناں دے اپنے پربت نے
پربت پربت بھاوےں
لڑدے رهِن هجاراں سالاں تاایں
کوای نا جِّتے
کوای نا هارے
اپنے مجمے نال کرو تکسیم
ن دُوجی تھاں دے مجمے
گلت رِآجی دا ِاه کاِادا
پِچھلے جُگ دا
اسیں نهیں بیتے مدرّسِآں دے وِچ پڑھنا
هڑھ دا پانی بڑا تےج سی
تُوں چڑھدے نُوں ترنا چاهِآ
دھّکے دے وِچ دھّکا هو کے
رُڑھدے جانا تُوں رّد کیتا
کلمُکّلا
روڑھُو مجما چیر کے تُوں اُپر ول تُرِآ
ےار اهِمِآ
آسے پاسے اجے وی اےهو رَولا-گَولا
اپنا دےس آپنا اّبا
اّبا گلتی کر نهیں سکدا
پر مَےنُوں تےری گُستاکھی چںگی لگدی
روڑھ مجما چیر کے چڑھدے وّلے جاںدا
اپنی کاياں وِچوں اپنا سُورج چڑھدا
مَےنُوں سوهنا سوهنا لگدَے
