اَےڑا کهے آکھر پّچھوتاوسنگے, جِهڑے جّگ تے آن مغرُور هو گاے ۔
جِهڑے جال شَےتان دے وِچ کابُو, سوای رّب دی مجلسوں دُور هو گاے ۔
تِنّھاں نےک هدَےت کی آکھدی اے, دِل جِنھاں دے سخت منُور هو گاے ۔
جِنھاں وِچ هَے کپٹ-کرودھ بھاری, تمو-گُنی دے نال تںدُور هو گاے ۔
پاای جِنھاں تالیم هَے مُرشداں توں, مِٹھے جیبھ دے لفز اںگُور هو گاے۔
جِنھاں دِلوں لاهکے دُوای دُور کیتی, رّب جان کے رّب دا نُور هو گاے ۔
ِاشک ارش تے چڑھے سو وڑے بهِشتیں, ڈِّگ پاے جِهڑے چکنا-چُور هو گاے ۔
نَےنی جِنھاں نے پا لِآ گِآن-اںجن, درشن ےار دے نال بھرپُور هو گاے۔
جِنھاں نال مهِبُوب دے وسل کیتا, امل پیتِآں باجھ مخمُور هو گاے ۔
اَےنل-هّک ن آکھنو هٹے جِهڑے, کیتی مَوت منزُور منسُور هو گاے۔
مواے پهِلاں هی مرن توں جیںودے هی, پیکے آبهےات مامُور هو گاے ۔
آتم-شاںتی, دِلوں پرسنّ هو گاے, جِهڑے رّب دے خاس مزدُور هو گاے ۔
کِشتی سِدک-ایمان دی وِچ بَےٹھے, خلک-بهِر امیک ابُور هو گاے۔
ٹھںڈی پَون بهِشت دی مومناں نُوں, کافر کُفر والے بے-شاُور هو گاے۔
توبا ِاستغّفار کهُ دےا سِںگھا, بھاری تُّدھ توں سخت کسُور هو گاے۔
