اَےڑا اںت دے سمےں پچھتَونگے جی, جِنھاں رّب دا نام وِسارِآ ای۔
رهے پاپ بدفَےلیآں وِّچ جا کے, نام سُّتِآں وکت گُزارِآ ای۔
تِنّ کال هَے کُوڑ جهان مِتھِآ, سّچ وےد نے کُوک پُکارِآ ای۔
نام-دان سںت ستسںگ کیتا, جان بُّجھکے کاج وِگاڑِآ ای۔
جِهڑا پُرش ستسںگ نا وِّچ آوے, دین-دُنی جهان توں مارِآ ای۔
سِر کھڑی هَے مَوت دی گھڑی تےرے, گافل-گهلِآ پھِرےں هںکارِآ ای۔
دےا مےهر نے رّب دا کھَوف کیتا, جِںدے جیهنُوں پکڑ کے مارِآ ای۔
تن دھن دےون هرِ داتار ٹھاکر, کِسے وکھت نا چِّت چِتارِآ ای۔
مانس-جنم دُرلّبھ هَے جِنھے دِّتا, گُن جانِآ نا هی سِآرِآ ای۔
کریں اَوسدی سِفت وِچار بںدے, پانی بُوںد توں بُرج اُسارِآ ای۔
هّتھ-پَےر مُوںه اّکھیآں نّک دِّتا, خُوب گھڑکے رُوپ سوارِآ ای۔
سّچے ساهِب دا سںت مهاتما نے, هالا بھرِآ ماملا تارِآ ای۔
مارگ دھرم دا سّچ پکڑ رستا, سںتاں لوک-پرلوک سِدھارِآ ای۔
سیتلوںت سُبھاو دے هوِا رهِںدے, وِچوں کام-کرودھ نُوں مارِآ ای۔
گھوڑی واشنا گِآن لگام دےکے, اُتے چِت اسوار نُوں چاڑھِآ ای۔
گِآن ربٹیآں روںد دے دےونے نُوں, وِّچ پِںڈ سریر دے واڑِآ ای۔
کُّتا لوبھ دا کّڈھِآ پِںڈ وِچوں, جینے سگل جگت نُوں داڑِآ ای۔
من باج تے چِڑیآں کُهان والا, پکڑ گِآن دے پِںجرے تاڑِآ ای۔
گھوڑا نفس بدکار جد اڑی کردا, چّک کوٹلا گِآن دا مارِآ ای۔
مَےلے چولڑے دِل دے کّپڑے نُوں, لا کے نام دا سابن نِکھارِآ ای۔
کِتے وّکھرے بَےٹھ ابھِآس کردے, دسوےں-دوار سُآس نُوں چاڑھِآ ای۔
دوه اُپرلے هےٹھلے سواس نُوں جی, سوهں شبد دا جاپ اُچارِآ ای۔
وِّچوں کڈھکے بھرم-دُاَےت نُوں جی, نزر اےک هی برهم وِچارِآ ای۔
مرن-جیاُون نُوں جانِآں ِاّک جےها, دِلوں خترا کھَوف اُتارِآ ای۔
چھّڈ خُدی گُمان تکّبری نُوں, اّگے مرن توں آپ نُوں مارِآ ای۔
کايا سار کی نام سوکھدی نا, جرم-جرم دا روگ اُتارِآ ای۔
دےوا سِںگھ بهار بلِهار سںتاں, آپ اُدھرے کُّل اُدھارِآ ای۔
