رںگت, مهِک, نپھاست اَوهدے بُّلھاں دی,
اَےسی تَےسی کر دےںدی اے پھُّلاں دی ۔
ساری اُمرے سجا بھُگتنی پَےںدی اے,
اکسر وکتوں پهِلاں هوایآں بھُّلاں دی۔
ےاراں مےرے گّل دی پھاهی بنا لای اے,
مےرے ولوں دِّتیآں گایآں کھُّلھاں دی۔
مَےں پّتھر دی بےڑی لَے کے ٹُرِآں واں,
مَےنُوں کی پرواه اے چھّلاں-پھُّلاں دی۔
رّب دے ناں تے بںدے ماری جاناں اےں,
تےرے پںڈت پھادر دی تے مُّلاں دی۔
