اَےتکیں تے ِاس ترھاں آيا اے رےلا کهِر دا ۔
بّچا-بّچا سهِمِآ لگدا اے مےرے شهِر دا ۔
اُّٹھنی اےں کوای نےرھی ِاس سمےں دی کُّکھ چوں,
کهِ رِها اے رںگ اسماناں تے چھاای گهِر دا ۔
بھاوےں کِنّاں جبر هووے, بھاوےں کِنّیآں سختیآں,
موڑنا رُکھ اَوکھا اے زِهناں چوں اُّٹھی لهِر دا ۔
زُلم دی هّد جاپدَے هُن خاتمےں تے آ گای,
لںماں پرچھاواں سدا هُںدا اے پِچھلے پهِر دا ۔
روشنی دی کِرن پھُّٹے کوای دیوا تے جگے,
وےکھاںگے پھِر اےه هنھےرا کِس ترھاں اے ٹھهِردا ۔
هووےگی سَےراب 'شَےدا' دِل دی دھرتی اںت نُوں,
زااے پانی تے نهیں جانا هںجھُوآں دی نهِر دا ۔
