اَےوےں دِل تے لّگے هواے پھّٹ وکھا کے لوکاں نُوں۔
کی کھّٹِآ مَےں آپنے دِل دے درد سُنا کے لوکاں نُوں۔
اَوکھے وےلے اّکھ چُرا کے آپنے وی لںگھ جاںدے نے,
تےری کسمے وےکھ لِآ اے مَےں اجما کے لوکاں نُوں۔
ازل توں اُهو منّ وِچ وسِآ, اُهدا ناں پای جپنی آں,
اُهدا منّ مَےں رازی رّکھِآ, نِّت رُّسا کے لوکاں نُوں۔
هیراں سّسیآں سوهنیآں رُلیآں پی پی موهرے هِّجراں دے,
کی لّبھا اے ِاشکے وِچ ڈپھےڑے پا کے لوکاں نُوں۔
تُوں جے مِل جاوےں تے سانُوں کاهدی لوڑ اے دُنیآ دی,
آپاں دووےں جی لاںگے فِر چھّڈ چھُڈا کے لوکاں نُوں۔
غرزاں والا بھاںبڑ وےکھو لوبھ نے کِںج دھُکھايا اے,
لوکی پُوجی جاںدے کِوےں بُّت بنا کے لوکاں نُوں۔
سُغرا اّکھر نیلے پے گاے گجلاں نے وِس گھولدیآں,
لوکی کِسراں سَوں جاںدے نےں زهِر پِآ کے لوکاں نُوں۔
٭٭٭
زُلم نے کالے کںبل واںگُوں بُّکل ماری هوای اے۔
چار چُفےرے وهِشت نے ِاک کںدھ اُساری هوای اے۔
سُوجھ دے درِآ اںدر ٹُّبھی مار سّدف مَےں کّڈھاں,
اّتھرُو جِهڑے اّکھیآں وِچ نے اُه موتی کر چھّڈاں۔
٭٭٭
دیوے دی باتی مُّک جاںدی اے کںم نایں مُّکدے۔
کسمےں هےاتی مُّک جاںدی اے کںم نایں مُّکدے۔
سّجناں نال نا مِلنے دا ِاک دُّکھ رهِ جاںدا اے,
ِاه رُّت برساتی مُّک جاںدی اے کںم نایں مُّکدے۔
٭٭٭
