اجے تاں رات کالی دا لِشکدا سِخر تے تارا۔
سُبھا, آای تاں تےرے لَوںگ دا وےکھاںگے لِشکارا۔
نگر کےها کِ اےتھے تاں سلیباں گھڑ رِهَے ‘ایسا’
بچاکے هوںد نُوں لںگھےگا کِس بازار 'چوں ےارا۔
بے-کاری, پیلیآں شاماں تے گِروی هو گاے مهِبُوب,
هَے مَےنُوں دےن نُوں بچِآ کی تےرے کول ‘دِلدارا'۔
هَے کےها گھر کِ کّٹے دِن کِرااےدار توں بدتر,
رگاں تے هر سمےں ٹِکِآ رِها کھںجر هی دو-دھارا۔
اچانک نیںد ٹُّٹ جاںدی اچانک جِںد رُس جاںدی,
گلی خواباں دی لںگھدا جد تِری جھاںجر دا چھنکارا۔
سُبھا هوای, بُجھے دیوے, پتا تک وی نهیں لّگا,
سُنااُںدا بات سی کِهڑا تے بھردا کَون هُںگارا۔
هوا پیلی کرے دستک جدوں در در تے مَےں سوچاں,
اپاهج مَوسماں توں کِس سمےں هووےگا چھُٹکارا۔
