نا جِںدگیاے, کدے نا پهُںچاویں سانُوں مںزِلاں تے,
اسی تاں هُن راهواں وِّچ هی بھٹکنا چاهُںدے هاں۔
نا وے سمِآں, بنی نا مّلھم ساڈے زکھماں لای,
درداں دی اّگ وِّچ هی سدا تڑپھنا چاهُںدے هاں۔
جااُ وے دوستو, نا لوڑ هُن تھوڈی گُوڑھی دوستی دی,
دُسمناں دیآں اّکھاں وِّچ هی رڑکنا چاهُںدے هاں۔
لوکاں تے تاں کی هونا, هُن کھُد تے وی وِسواش نهیں,
هُن تاں مهِبُوب نُوں وی سیتا واںگ پرکھنا چاهُںدے هاں۔
سبر-سںتوکھ نال بڑا سهِ لِآ جُلم سرکاراں دا,
هُن آوارا پشُوآں واںگ اسیں بڑکنا چاهُںدے هاں۔
سِّدھُو' نا اسیں پھُّل تے نا هی تارا بننا لوچیاے,
تےزابی میںه بنکے مهِلاں تے ورسنا چاهُںدے هاں۔
