ساڈے اےتھے
سبھ کُجھ آم جِها هَے,
گھراں وِچ جد مرزی داکھل هو کے, کوای وردی والا
نهیں لَےن لّگ جاںدا هَے تلاشی,
اتے نا هی ساڈے گھراں دی دھیآں-بھَےناں دیآں الماریآں توں,
اُنھاں دی اںگ وستر کّڈھ کے
اُنھاں نُوں دیواراں تے لّگیآں کِّلیآں تے ٹںگ کے
جلیل کردا هَے,
ساڈے کھےتاں وِچ
جد مرجی نهیں گِردے اسمان توں
بںب اتے گولے
نا هی ساڈے جِاُوںدے بّچے,
جِاُںدے بںب نُوں هّتھ لا کے مر جاںدے هن,
جاں بیج دِںدے هن کوای اَےسی پھسل
جِنھاں وِچوں بںدُوکاں پَےدا هون,
ساڈے گھراں دے جوان مُںڈِآں نُوں
ےکدم سڑک تے چلدے هواے کوای
گولی مار مُّدھے مُوںه نهیں گِرااُںدا,
اتے نا هی کوای اُهناں نُوں اّتوادی کهِ کِ,
ِاںجھ گھروں لَے جاںدا هَے کِ اُه واپس نهیں مُڑدے,
پِچھلی سدی دیآں ِاه گّلاں هُن اےتھے نهیں گھٹدیآں ,
کِ اسیں امن پسںد لوک هاں,
پر پھِر وی
اسیں اُنھیں هی شِّدت نال زلیل کیتے جاںدے هاں,
پُلِس تھانِآں تے چَوکیآں وِّچ
جد کدے اسیں آپنی کِسے بے آبرُو هوای دھی لای
ِانساپھ مںگن جاںدے هاں,
اَونی هی بےشرمی نال ساڈیآں دھیآں دے چرِّتر اُچھالے جاںدے هن,
ساڈے کِسان پتا نهیں کی بیجدے هن کھےتاں وِّچ,
کِ پھسل دے نال نال پَےدا هو جاںدے هن
تمام کارن آتم هّتِآواں دے,
نَوکری لّبھن سوےرے گھروں نِکلے ساڈے جوان,
پتا نهیں کِاُں آتھن وےلے
مُودھے مُوںه
کِسے سُنّسان پارک وِّچ نسے وِچ دھُّت نجر آاُںدے هن,
اسیں امن پسںد لوک هاں,
پر پھِر وی کِاُں هر دِن
ڈرے سهِمے رهِںدے هاں, تُهاڈے واںگ
انجانی شںکاواں نال گھِرے
اجیب گّل هَے!
