اّج پھےر دِل کملے نُوں کھوه جِهی لّگی هوای اے
لّگدی سی جو ےار کدی بس اَوه جِهی لّگی هوای اے
بابا جی مَےں دھُّپ وی پینا پھےر وی پالا لهِںدا نایں
هاڑ دے وِّچ کوای مےرے پِّچھے پوه جِهی لّگی هوای اے
جِهڑے دِن توں ڈھِّڈ دا کُّتا سںگلی توڑکے پھِردا اے
اَوسے دِن توں پُّچ-پُّچ تے توه-توه جِهی لّگی هوای اے
ساڈے لهُو توں پهِلاں جِنُّو وَےر کرودھ ای لّگدا سی
مَےں سُنِآ اّج اَوسے رُّکھ نُوں موه جِهی لّگی هوای اے
نا کِسے نُوں لّبھنا اےں مَےں نا کِسے نُوں لّبھنا واں
اّلھا جانے اںدر کاهدی ٹوه جِهی لّگی هوای اے
جد وی کردے گھٹیآ ای گّل کردے نے جو اَوهناں نُوں
هور تے کُجھ نایں مِّٹی خَورے لوه جِهی لّگی هوای اے
‘سںدھُو’ تاں نایں ڈِّگدا کںڈ دے پِّچھے ماں دے هّتھاں دی
ِاںج لّگدا اے هالے تیکر ڈھوه جِهی لّگی هوای اے
