اّکھ نِمانی سُںجھم سُںجھی, کھالی پّلے هواے۔
سُپھنے وےچن والِآں پِّچھے نّس نّس جھّلے هواے۔
اُهدے ولے تکھت مُراداں, سِملے, چانن, روجی,
پھِکراں, بھُّکھاں تے جگراتے ساڈے وّلے هواے۔
وےکھ رهی آں اّج نواں ای ِاکلاپے دا رںگ,
ِاّکو گھر دے سارے جیا نےں کّلے کّلے هواے۔
روٹی دی تھُّڑ هَے تے چھّلا پِتل دا مُّل پِتل,
چُلھے دے وِچ پاواں تےرے تُهپھے گھّلے هواے۔
باری کھول کے وےکھی جاواں جِنّ پھِرِآ اے کوای,
خَوف دے هّتھوں کِسراں خالی گلی مُهّلے هواے۔
اُه کهِںدا سی مےری گّل تے ای بھرواسا رّکھیں,
کںم سوّلے هو جاونگے, کںم سوّلے هواے۔
هُّکا ٹھںڈا هو جاون تے جُّسا وِنّھن والا,
چاهُںدا اے کِ هر تھاں اُهدی بّلے بّلے هواے۔
ساتھوں کَوم دی غَےرت بارے پُّچھن والے لوکی,
ِاه نهیں پُّچھدے آگُو ساڈے کِںجھ نگّلے هواے۔
دِل دے وِهڑے گااُن خُشی دے کی سُغرا نے گااُنے,
تِّکھے تیر جُداایآں والے رُوه تے چّلے هواے۔
