اّکھاں وِچ اُمیداں رَوسن پَےراں دے وِچ چھالے۔
نھےرِآں راهواں دے وِچ اُسنے کِنّے دیوے بالے۔
مےرے گھر وِچ بڑی گھُٹن هَے جاواں کِّدھر جاواں,
تےرے گھر وی چَوهیں پاسیں لٹک رهے نے جالے۔
هوٹھاں اُّتے کمپن جاگے هّتھاں دے وِچ جُںبِس,
دِل دے ڈُلھدے پَےمانے نُوں کِّداں کوای سںبھالے۔
اَوس سهِر دا راه کی پُّچھنا اَوس سهِر کی جانا,
کالیآں جِّتھے راتاں ےارو جِّتھے دِن وی کالے۔
ِاهناں وِّچوں هی جگ نُوں پهِچان مِلےگی مےری,
کھِںڈے پاے هن ِاه جو کاگج مےری هوںد دُآلے۔
