پھےر سُنّ دا آلم,
تے اُنھا کُجھ نا آکھِآ
اّکھیآں میٹن توں پهِلاں, شاِاد ِاه وی نا وےکھِآ
ِاک جمدی اّگ نے, ِاک لںبا جِها هاُکا لِآ۔ ..
....
اّگ دے هوںٹھاں تے لِکھِآ, ِاک لںبا جِها هاُکا
تے اّگ دے هّڈاں 'چ هُںدا ِاک دھُوآں هی دھُوآں
---
ِاه وگدیآں پَوناں, مَےنُوں جِتھے وی کھڑدیآں
تّتیآں سُآهواں, مےرے پِںڈے توں جھڑدیآں۔ ...
تے روز مےری اُمر دا, جِهڑا هی دِهُں چڑھدا
مَےں اُسنُوں اّگ لاںدی, تاں اُهیاَوں راکھ هُںدا۔ ...
