اّکھاں ساهوےں کِںج اّکھاں دے سُّکھ نے ِاّٹاں ڈھوایآں
دُّکھ هويا جد پھُّلاں ورگے مُّکھ نے ِاّٹاں ڈھوایآں
اَےوےں تے نایں بن گاے مِّترا تےرے مهِل مُنارے
لوڑ کِسے دی گارا دِّتا بھُّکھ نے ِاّٹاں ڈھوایآں
بااُوجی مَےں ِاںج نایں پڑھِآ پڑھن لای ساڈے گھر دی
چھاں نے گھر گھر بھاںڈے ماںجے رُّکھ نے ِاّٹاں ڈھوایآں
هّسدے وّسدے دںدیآں کّڈھدے سُّکھ نُوں کِںج سمجھاواں
خَورے کِهڑے دُّکھوں کِهڑے دُّکھ نے ِاّٹاں ڈھوایآں
اّج وی ِاّٹاں ڈھوون والے اُهیاَو نے نا ‘سںدھُو’
اُه جِنّھاں دے جںمنو پهِلاں کُّکھ نے ِاّٹاں ڈھوایآں
