سایاَو نی!
مَےنُوں اّک سوادی لّگے
پیڑاں هےٹھ هںڈاواں جِںدڑی
ساهواں دے وِّچ کھّگے
سایاَو نی!
مَےنُوں اّک سوادی لّگے
چےتر ماهیں سّجری واا نال
کھِڑن پھُّلاں دے ڈوڈے
مَےں کبراں وّل ٹُردی جاواں
لا هِجراں نُوں موڈھے
ساهوں ٹُر کںڈِآلیآں چیکاں
آ رُکیآں شاه رگے
سایاَو نی!
مَےنُوں اّک سوادی لّگے
مےری اّتھری آس تے سَوں گای
رات هٹکورے بھردی
اُسے رات ِاّک گھُّگی مر گای
پالے دے وِّچ ٹھردی
ٹیساں والی لهِر نے کیتے
پھُّلاں دے رںگ بّگے
سایاَو نی !
مَےنُوں اّک سوادی لّگے
ساهواں پّلے دُّکھ چِںتا دے
هںجھ سلُونے رِّدھے
جے کوای دُّکھدی رگ نُوں چھےڑے
هّس هّس پاواں گِّدھے
هّتھ دے چھّلے دےواں جےکر
سُّکھ دا دیوا جّگے
