اّک ورگے اّت کَوڑے کولوں, بول رسیلے مںگاں ۔
جِںد لباں تے آای پھِر وی, جین دے هیلے مںگاں ۔
مَےں ساں آپنے سمےں دا تارُو, پر هُن هالت دےکھو,
آپنی جان بچاون خاتر, هڑھ توں تیلے مںگاں ۔
سُّکھ تے چَےن دی رُّت جد آوے, هر ناتے نُوں توڑاں,
بھیڑ پوے جِس وےلے مُڑ, خاویش کبیلے مںگاں ۔
سّکھنے هّتھیں اُمر وِهاای, کُّجھ نا کِسے توں مںگِآ,
تَےنُوں تَےتھوں مںگاں جے مَےں کِسے سبیلے مںگاں ۔
مےری رّت نال اُهدا سُوها جوڑا تے چھپ جاوے,
مرنوں پهِلاں آپنی دھی دے هّتھ مَےں پیلے مںگاں ۔
بھَےڑا آکھ نا تُوں درداں نُوں, 'آرِف' ِاه انمُّلے,
مَےں تے بولاں دے لای هرف وی کُجھ دردیلے مںگاں ۔
