اّکھاں ِاںج نایں بھریآں هوایآں
هاسے وِچ نے مریآں هوایآں
کِںج دا دَور اے کںدھاں وی نے
ِاّک دُوجی توں ڈریآں هوایآں
تُوں اّدھیآں وی سُن نایں سکدا
مَےں جِنّیآں نےں جریآں هوایآں
دو کںڈھِآں دے رَولے وِچ کای
ڈُّب گایآں نے تریآں هوایآں
چنّ دے هُسڑے, هُسڑے رهے آں
راتاں تے سن ٹھریآں هوایآں
تُوں جے نایں تے کی اے اَوتھے
بھاوےں سّت سَو پریآں هوایآں
چےتر سڑیآں ساون سُّکیآں
پھِر کدے نا هریآں هوایآں
سّجناں واںگُوں ساتھوں ‘سںدھُو’
نایں نا کاریگریآں هوایآں
