اّکھاں میٹ کے دےکھ رِها هاں دُور وسےںدے سّجن ۔
پِآر دے جُرموں رّت جِنھاں دی پی پی ڈَےناں رّجن ۔
هیراں تے هُن موایآں ےارو کَےدوں دی کرتُوتوں,
پاگل 'کھےڑے-رںگپُر' کاهنُوں خُشیآں دے وِّچ گّجن ۔
کّلھ تّک جِهڑے ساڈے ساهوےں اّکھ نهیں سن چُّکدے,
بول اُنھاں دے سینے وِّچ اّج تیراں واںگُوں وّجن ۔
کاتِل تاں هُن پکڑے جاںدے گّلیں-باتیں جھّلِاُ !
بھاوےں لّکھ اُه رُوپ وٹا کے اپنے آپ نُوں کّجن ۔
آدم-خوراں گھےر لاے نے سّجناں دے اّج ڈےرے,
چارے-پاسے فنیار شُوکن کیکن مَوت توں بھّجن ?
