اّکھیآں دے دےکھنے نُوں بےتاب هون اّکھیآں
زکھمی دِلاں تے ودھ ودھ نشتر چُبھون اّکھیآں
بنکے هبیب جِت ول لڑ اپنا جوڑ دےون,
بهِر غماں دے وِچ کِشتی هس کے روڑھ دےون,
هںجھُوآں دے تار موتی تسبی پرون اّکھیآں
رںگیآں گزب رںگ وِچ نِت رهِںدیآں گُلابی,
مستی 'چ مست هوایآں ِاه بےکھبر شرابی,
ےاکُوب کِتے بن کے ےُوسپھ نُوں مروَون اّکھیآں
اّکھیآں تے کِتے اّکھیآں کاتل هو بهِںدیآں نے,
کِتے بنکے دردمںد جا کدماں تے ڈھهِںدیآں نے,
کِتے نوک سُولی اُپر هس هس کھلون اّکھیآں
مهِمل 'چ چھُپکے هشمت مُکھڑا کِتے چھپاون,
کُتِآں دے پَےر چُںم کے دِل دی لگی بُجھاون,
کھُد آپ زکھم کرکے رو رو کے دھون اّکھیآں
