الف سُلّکھنا
بے هےٹھ هِّک نُکتا
اساں سُنِآ
سُن کے نا بولے
ساڈے کنّ توں جیبھ دے رستے وِچ
ِاک وِّتھ های
وِّتھ وی ڈر ورگی
ِاس ڈر توں بولے هو گاے هاں
الف سُلّکھنا
بے هےٹھ هِّک نُکتا
اساں پڑھِآ
پڑھ کے نا لِکھِآ
ساڈے هّتھیں کڑیآں لّگیآں نے
جے لِکھیاے کلماں چلدیآں نے
ساڈے لےکھاں وِچ جو لِکھِآ اے
اُه لِکھِآ بدلِآ جانا اے
الف سُلّکھنا
بے هےٹھ هِّک نُکتا
اساں لِکھِآ
لِکھ کے پاے سوچیں
ِاه نُکتے جِس تھاں لگدے نے
اَوتھوں اّکھر داغی هُںدے نے
جد اّکھر داغی هُںدے نے
مُڑ لِکھتاں سُّچیآں راںهدیآں نهیں
الف سُلّکھنا
بے هےٹھ هِّک نُکتا
اساں سُنِآ پڑھِآ لِکھِآ اے
اسیں سُندے پڑھدے لِکھدے هاهے
ساڈے کنّیں سیسا بھرِآ اے
ساڈی جیبھ تے چھّلا چڑھِآ اے
ساڈے هّتھاں نُوں هّتھکڑیآں نے
ساڈی سوچ تے پهِرے بَےٹھے نے
اسیں گُوںگے بولے جںمدے نهیں
سانُوں کلم چلانی آاُںدی اے
پر لِکھتاں مُڑ وی اّدھیآں نے
جِوےں مُشکاں ساڈیآں بّدھیآں نے
اسیں سُن سکدے هاں, سُن دے نهیں
اسیں پڑھ سکدے هاں, پڑھدے نهیں
اسیں لِکھ سکدے هاں, لِکھدے نهیں
اسیں آپنی بولی سِّکھدے نهیں
اسیں ماں بولی دے دُشمن هاں
سانُوں دھاراں ماںواں نا بخشن
سانُوں دھرتی مےل وی نا دےوے
اسیں مِّٹی هو کے رل جاایاے
ساڈا رل کے مرنا بندا اے
