الِف-اےس درد پھِراک دی پاںدھی
اَوتھے سبھ هکیکت سارنی اے ۔
اےس بھےت دی بات اُس مست نُوں
کر کر گیت بھی گوش گُزارنی اے ۔
هووے سزاول واںگ کراول
دِل ول بات چِتارنی اے ۔
اےس آهُو چشم نُوں آهو آکھیں
جے منّے نهیں تاں هارنی اے ۔
جے هار سِںگار دی بات پُّچھے,
رّت رووے هںجھُو جِںد هارنی اے ۔
پر کےهی کںم آسی جِںدڑی
وّت اساں کوای ساڑنی اے ۔
جے وس نا لّگے دّسے
نهیں بھی هَےدر اساں گُزارنی اے ۔۵۷۔
