الِف-اُه بھر بھر بھاه جِاُں بےرںگ بھڑکے,
سںگ بھی شور تھوں سںگدا اے ۔
ِاه بھاه بھی تھر تھر کںبدا ای,
هووے شُ'لا زبان کھَےر مںگدا اے ۔
جلوا پوے وِّچ بھاه سمُںدر
بھاه جنا جل گںگ دا اے ۔
پر کھام سمُںدر سوز تھوں سںگے,
مرد ن مَوت توں سںگدا اے ۔
اَےتھے کھواجا سر سمُںدر اےهی,
آتِش-خانا پتںگ دا اے ۔
اَےوےں کُوڑ سمُںدر آکھے 'انا انار'
هّک پتںگ دے اںگ دا اے ۔
وت کھال تے کھت کٹک کےها,
جے ےار سامان ن جںگ دا اے ۔
هاِا هاِا ساڑِآ رںگ نُوں,
بےرںگ تاں بھی کالڑا دارُو تُپھںگ دا اے ۔
وےکھو هّتھیں کریم دے پَوںد کِداں,
اُه سونا جو هّتھاں دی وںگ دا اے ۔
وےکھے پِّچھے لالاں دے سںگ اُه وںگ بھی,
هور کی آرز مںگدا اے ۔
اَوس بےرںگ بھاه دا گھُںگٹ
جل سِآه تھیوے توڑے سںگدا اے ۔
هَےدر دےوے ساه تاں اُهو دےوے,
ساه جو گھُںگٹ اںگدا اے ۔۳۹۔
