الِف-اُه شماں' گھر پھرکااے زبان
تَےںڈی کھُوبی کُنوں مکال کرے ۔
اّگے آکھ ن سکے کهیاے
بےرںگ دی کوای گال کرے ۔
پروانڑا دےهس مُوںه تے جھُّل
متاں کیل-اَو-کال کرے ۔
متاں گردن باری سِر
جے مِسل دی کوای مِسال کرے ۔
هَے هَے رووے کدی آهیں کےهیآں
اُه جِاُں جِاُں تَےںڈا کھِآل کرے ۔
جو کُجھ ِاشک تُساڈڑے شُ'لڑا
شماں' نِمانڑی نال کرے ۔
سوهنی نال سّسی ساهِباں سهتی
تاں نال هیر سِآل کرے ۔
اُه غمزے دے تیر تھوں شماں' جو
کںبے تے کُوکے هال وے هال کرے ۔
کدے کوای پھانُوس دا واٹ کرے
کدے پر پروانڑے دی ڈھال کرے ۔
اَوس دراز دی گَےرت تھوں دےکھو
شماں کی آکھِر هال کرے ۔
لُڑک مےرے نال اںبر بھنّی
جانور نُوں دھُوں دال کرے ۔
هَے هَے ساری رات پڑھے پر پروانڑا
تن من بال مسال کرے ۔
وےکھاں کِآ کُجھ لگِآ بال يانے
هّتھ وِّچ دیوا بال کرے ۔
هَےدر هو پروانڑا تاں ےار بھی
تَےںڈڑی اےوےں سںبھال کرے ۔۵۳۔
