الِف-اُس لال شریپھ نے مَےں کی جاناں,
کھت کٹک کر دھاوںدا اے ۔
کھاتم لال سُلےمان والی تے,
اُلٹے نکش لِکھاوںدا اے ۔
اُه مُلک ازیم سُلےمان دا,
ِاهناں کیڑِآں توں لِتڑاوںدا اے ۔
اُه گال سپھا تے کھال بھی تّکے,
سُو دھُو دھُماای آوںدا اے ۔
کھت نهیں مَےں بھُلیآں,
شاِاد ابر ِاس زُلپھ دی چھاوںدا اے ۔
اُه مُّکھ نُور لباں تے نُورا
پَےریں بھی نےوراں پاوںدا اے ۔
چانن آوے آب کُنوں ِاه,
اُلٹا نُورا دھاوںدا اے ۔
اید دا چنّ دِسیوے کدی
نُورا پاںوت نِّت دِکھاوںدا اے ۔
هَےدر نُورا نُور شریپھ اے
هُن ری نُور نِواوںدا اے ۔۱۴۔
