اّلا والی تےرا مےرا اّلا والی سبھدا اے ۔
جو کُجھ نزراں وےکھن پایآں مےرے سُهنے رّب دا اے ۔
جِنّا شُکر وی کریاے اُهدا, پھےر وی شُکر ادا نا هووے,
کی کریاے جے مِلے نا پانی, کی کریاے جے واا نا هووے ۔
اُسنُوں جےکر لّبھنا هووے هر زررے 'چوں لبھدا اے ۔
جِتھوں تیکر نزراں جاون اُسدے جلوے نزریں آون ۔
پّتھراں وِچ وی بَےٹھے کیڑے اُسدی دِّتی روزی کھاون ۔
بِن مںگِآں جو دےوے اُهو رّب اکھواںدا سبھدا اے ۔
