بّچے دے سُپنے امن هن
ماں دے سُپنے امن هن
بِرکھ دی چھاں هےٹھ
پِآر دے بول امن هن ۔
پِتا جو سںدھِآ نُوں
آپنیآں اّکھاں وِچ مُسکان
تے آپنے هّتھاں وِچ
پھلاں نال بھرِآ ٹوکرا لای
پرتدا هَے
اُسدے مّتھے اُتلے مُڑھکے دے تُپکے
اُس جّگ اُتلیآں بُوںداں ورگے هن
جو کھِڑکی دی سِل اُّتے پِآ,
ٹھںڈا هو رِها هَے
ِاه امن هَے ۔
جد دھرتی دے چِهرے اُتلے
جکھم ٹھیک هُںدے هن
تے اسیں گولیآں دی اّگ نال
پُّٹے ٹوياں وِچ
درّکھت لا دِںدے هاں
تے لاٹاں دے سےک نال
بھُّجے هِردِآں وِچ
آس دیآں پهِلیآں ڈوڈیآں
پھُّٹ نِکلدیآں هن
تے مُردے بِناں پاسا پرتِآں
بِناں سِکاِات کرے سَوا سکدے هن
ِاه جاندے هواے کِ اُهناں دا لهُو
اجاایں نهیں سی ڈُّلھا
ِاه امن هَے
امن سںدھِآ وےلے کھُراک وِچوں
آاُںدی مهِک هَے
جدوں گلی وِچ آ کے کھلوںدی کار
دا ارتھ کھَوپھ نهیں هُںدا
جدوں درواجے تے دِّتی
دستک دا ارتھ مِّتر هُںدا هَے
تے هر گھڑی کھُّلھدی تاکی دا ارتھ
دُور-دُراڈیآں گھںٹیآں دے رںگاں
دا آنںد لَےنا هُںدا هَے
ِاه امن هَے ۔
امن دا ارتھ
جاگدے بّچے لای کِتاب
تے گرم دُّدھ دا گِلاس هُںدا هَے
جدوں کنک دے سِّٹے ِاه کهِںدِآں
ِاّک دُوجے وّل جھُوںمدے هن
'رَوسنی',
'رَوسنی, جو دُمےل دے پھُّلاں دے چانن
نال ڈلھکدی هَے
ِاه امن هَے ۔
جدوں جےلھاں نُوں
لاِابرےریآں بنا دِّتا جاںدا هَے
جدوں مَوت نُوں گیت
ِاّک سردل توں دُوسری تیک اُبھردا هَے
جدوں بهار دا چنّ
بّدل اَوهلِاُں ِاںجھ جھاکدا هَے
جِوےں کوای مجدُور
ناای دی دُکان توں
هپھتے بااد تاجی هجامت کروا کے
نِکلدا هَے
ِاه امن هَے ۔
جدوں بیتِآ دِن
اجاایں گِآ نهیں سمجھِآ جاںدا
سگوں ِاّک جڑھ هَے
جِسنُوں رات نُوں کھُسی دے پّتے پُںگردے هن
جِّتِآ هويا دِن
تے گُوڑھی نیںد
جدوں تُسیں دُبارا انُبھو کردے هو
کِ سُورج کاهلی کاهلی
وکت دے کونِآں توں
دُّکھ نُوں بھجااُن تے پِّچھا کرن لای
آپنیآں واگاں نُوں کھِّچدا هَے
ِاه امن هَے ۔
امن, گرمیآں وِچ کھےتاں وِچ
کھِّلریآں سُورج دیآں
کِرناں دے پُولے هن
ِاه سرگھی دے گوڈِآں اُّتے رّکھی
مِهربانی دی پُستک دی
ورنمالا هَے
جدوں تُسیں آکھدے هو
''مےرے ویر!''
جدوں کهِںدے هو,
''کّلھ آپاں اُساری کراںگے ۔''
تے جدوں اسیں اُساری کردے
تے گااُںدے هاں
ِاه امن هَے ۔
جدوں مَوت
دِل دی تھوڑھی تھاں گھےردی هَے
جدوں چِمنیآں
مجبُوتی نال کھُسی وّل
اُںگلاں کردیآں نے
جدوں ڈُّبدے سُورج دیآں لںمیآں
گُلابی کِرناں
کوی تے کامے دوواں وّلوں
برابر دیآں
سُںگھیآں جا سکدیآں هن
تاں ِاه امن هَے ۔
امن بںدِآں دیآں میٹیآں مُّکے هن
ِاه دُنیآں دے مےج اُتلی
گرم روٹی هَے
ِاه ماں دی مُسکان هَے
سِرپھ ِاهو هی
امن هَے, هور کُجھ نهیں هَے
تے جِهڑے هل ساری دھرت اُّتے
ڈُوںگھے سِآڑ کّڈھدے هواے
ِاکو هی ناں لِکھدے هن
امن هَے, هور کُجھ نهیں کےول امن ۔
مےری کوِتا دی ریڑ دی هّڈی اُّتے
کنک دے گُلاباں دی لّدی
بھوِّکھ وّل وّدھدی رےل-گّڈی
امن هَے ۔
مےرے ویرو
ساری دھرتی
آپنے سارے سُپنِآں سمےت
امن وِچ ڈُوںگھے ساه لَےںدی هَے
آپنے هّتھ مَےنُوں پھڑااَو بھراوو
ِاه امن هَے!!
