سُوهے سوهل پوٹِآں ‘چوں, نابھی راگ چھِڑدا
آٹھری پهاڑی وِّچوں, لدُّدھی-نیر گِڑھدا
کِتے نےزِآں دی انی, نال سینا بھِڑھدا
مهِںدی-وےدنا دی رُّتے, سُّچا پِآر کھِڑھدا۔
چںڈی فِکراں دی فالی, چیردی سریر نُوں
گم, گُّسے دی سيوںک, لّگ گای شتیر نُوں
پھلے واشنا دا رُّکھ, رُّتاں جے کُپّتیآں
رهے بالدا هنھےرے ‘چ, پِآزی بّتیآں
ِاهدا نهیں بھروسا, بھاوےں مُّک جاوے بوسا
نهیں کریںدا وساه, کدے گھاه دی تِڑھ دا۔
ساوے پّتِآں ‘چوں موتی, تِّپ-تِّپ کِردے
جِوےں روںدے هواے جُآک, هَولی-هَولی بِردے
نیلے اںبراں دے گل, گانی سّت رںگ دی
کِتے کُآری ندی, کےسری-سںدھُور مںگدی
نهیں هِزراں دے نال, هُںدا ِاشک خفا
لّکھ سںجماں دے اُّتے, بھاوےں کام چِڑدا۔
