سبھ ٹھےڈے ماردے نے گریب لوکاں نُوں,
سِرف پَےسے والِآں دی هی کدر هُںدی اے۔
کَون وےکھدا دوستا کّکھاں دیآں کُّلیآں,
مرمری مهِلاں تے هی سبھ دی نجر هُںدی اے۔
گریب دی مَوت دا پتا گھّٹ هی لّگدا,
امیر دے کںڈا لّگن دی وی کھبر هُںدی اے۔
هر سُپنا بنے هکیکت پَےسے والِآں دا,
گریب دی تاں دِل وِّچ هی سّدھر هُںدی اے۔
لالچ دی اّگ 'چ سڑدے رهِںدے نے امیر,
پر گریب کول وّڈی دات سبر هُںدی اے۔
'سِّدھُو' دُنیآں تے بھاوےں وّڈے-چھوٹے نے ِاه لوک,
مَوت ساهمنے دوواں دی هستی برابر هُںدی اے۔
مَےنُوں نهیں لوڑ ِاس پھُکری-پھوکی امیری دی,
بّس دِل دی امیری هی وّڈا پھکھر هُںدی اے۔
