اںمرِت سبد

ڈاکٹر امرجیت تانڈا

اںمرِت سبد

۷۶۱ واری گُربانی چ

سجايا بابے نے

ارتھ وی الّگ الّگ

سّچا نااُ

تے وڈِآای ویچارن دا

وےلا هُںدا اںمرِت

ٹھّگیآں مارن دا سماں نهیں هُںدا

جوں تُسیں اَوهدے گھر کردے هو

هر وےلے بَےٹھے

سُآدلا بھوجن هُںدا

اںمرِت

آتمک جیون دےن والا

من دی مَےل اُتارن

والے سروور نُوں اںمرِت کهیدا

تُهاڈے ساهاں چ وی بھرِسٹاچاری

دی مَےل جںمی پای هَے

تُهانُوں جرا جِنّی وی سرم نهیں آاُںدی

لوکاں دی کِرت دونوں هّتھیں

ڈکاردے

هِردا جوڑن تے

نام جُڑن تے کھڑاا پَےدا

کرن نُوں کهِںدے نے اںمرِت

آتمک جیون دےن والا

پھل توهپھا هُںدا ناں اںمرِت دا

تُسیں وِهلے وّگ

کمچور گھراں نُوں چھّڈ دَوڑے پھِردے هرل هرل کُراهے

تُهانُوں پتا نهیں اجے کِ کُراهے پِآ

کدے نهیں پهُںچدا مںجِل تے سدا

راهاں وِچ بھٹکدا هَے

وسدی سرِشٹی دی پچھان

جیون جاچ

سکتی, مِّٹھے بول هُںدا اںمرِت

مَےں تُهاڈی جهِر بھری نپھرت بھِّٹی هر گّل سُنی هَے

پر تُهانُوں هجا نهیں کوای آاُںدی

اجےهیآں گّلاں کردِآں

سُرتِ جوڑنی

سُننا اُتم بولنا سّچا سُّچا آ

اںمرِت ناں دِّتا کرتارپُر والے

کِسان, لالو دے ےار نے

نںدپُر تے پٹنے والے دی

تاں تُسیں ِاّک وی نا منّی

جاتاں نا توڑیآں

ِانسانیات دے مگر نا لّگے

اسل چ ِانسانیات دا راه

جاںدا هَے ننکانے نُوں

سںت سںگت

کتھا اںمرِت

جگت کھےڈ اںمرِت

سمجھ سوچ اُچی

مّتھا لوا والا اںمرِت

دستار چ کّجے اُمدا وِچار دلیل اںمرِت

ترِشنا مُکااُن والے

گھُّٹ اںمرِت

سِپھتِ سلاه گُن سوهنے

جیون دےن والا اںمرِت

سّبھ هرا-بھرا کر دےن والا

اںمرِت

اںمرِت هر اُتم پدارتھ

دُّدھ, گھِاُ, دهیں, کھںڈ, شّکر

ترِپّت کرن والیآں بُوںداں اںمرِت

تُسیں تاں گّل هی نهیں سُندے

اُتر نهیں دِںدے

نا کردے گوسٹیآں

بس گل نُوں پَےںدے هو راه جاںدے نانک دے

اںمرِت سُرتِ جوڑنی

سبد سُننا

سمُںدر وِّچوں نِکلِآ

اںمرِت, چںدرما, کلپ-رُّکھ, سّت-مُوںها گھوڑا, دھنںتری اںمرِت

سںسار بگیچی اںمرِت

شهِد ورگی

مِٹھاس اںمرِت

اںمرِت کِرپا

مِّٹھے بچن

آپنے کھروے بولاں نُوں

سیسے مُوهرے کھڑھ کے ِاک وار سُنو جرا

دُدھ ورگا اُتم سُّچا اںمرِت

لپھز موه لَےن والے اںمرِت

تُسیں تاں وّڈھ کھان نُوں پَےںدے هو اگلے نُوں

بابے نانک واںگ وِچاراں کردے

اُداسیآں تے ٹُرو

بتھےری لوکاای دُکھی هَے

انےکاں پھِرن کَوڈے

بابر آلے دُآلے انگِنت

کھںڈے دی پاهُل

هی نهیں ‘اںمرِت`نِری

چرکھڑیآں تے چاڑے

لااُنے وی اںمرِت هَے

گڑھی وِّچ کّلے کّلے جُوجھنا هَے اںمرِت دیآں گھُّٹاں

گُرُ اںگد دےو دے

اٹل بچن اںمرِت

نام اںمرِت

کِرت اںمرِت

گھر دے کںم چھّڈ

پّٹھِآں والا ٹوکرا باپُو دے سِر چ مار

بھُوّکھِآں پسُوآں نُوں رںبھدے اڑِںگدے

وِسار آاُنا کِهڑی پریبھاسا هوای اںمرِت دی

سِکھی سِدھاںت نانک دے بول اںمرِت

گُرُ هُکم اںمرِت

کِرت

نام جپنا گااُنا

وںڈ کے چھکنا اںمرِت

تُسیں تاں ٹںگن نُوں پھِردے هو لوکاای

سودھے پهِلاں آپنے وِچاراں نُوں لاایدے

پھِر جاایدا گھڑی چ کھےڈن

تےرِآں تاں گُرُو نانک دیآں

جےباں وی کّٹ لایآں بھوجن سمّگریآں چوں

اںمرِتدھاری دا کںم

بھرِسٹاچاری کرنا نهیں هُںدا

جے دوس گلت نے مےرے

تاں دّسو کَون گولکاں کھالی

کر جاںدا ڈُلدیآں تُوسیآں هوایآں

کِاُں نا بَےںکاں کَےمرے چ گِنن گولکاں

کِاُں نا بابا بُّڈھا ِاک پربںدھک نا هووے

اسیں کی کرنیآں لّکھاں جوکاں

سدیآں توں چِںبڑیآں

اںمرِت کِرت دی مِهنت هُںدی هَے اںمرِت پِآر دی گلوّکڑی هُںدی هَے

جاں گُرُو گوبِںد سِںگھ دا سُنےها

نانک دےو دی پھِلاسپھی

بھےٹا تے پلنا

اںمرِتدھاری دا کرم نهیں هُںدا

تُسیں دّسو گُردوارِآں مںدراں وِّچ کِهڑی کِرت کردے هو

گولک ساںبھن توں بگَےر

تُسیں تاں بابے نانک پھکیر دے

کھیسے وی کّٹ لاے

هّتھ لاِااَو جرا پٹنے والے دی جےب نُوں

باںهاں سِر الّگ نا کر دِّتے

تھاں تے -تاں کهِنا

تُسیں مَےنُوں ِاه دّسو کِ کِس کِرت دیآں تنکھاهاں لَےںدے هو سارے