دھُپ وِچ جھُلسی بںجر دھرتی بیآباناں
وِچ نزر جِتھے تّک جاوے سُنّ-مساناں
واںگ سںتری تنِآ رُکھ اںچار کھڑا هَے
سارے برهِمںڈ وِچ ِاکّلا, بڑا ڈرااُنا ۔
جِس دِن ِاس نُوں جںمِآں سی دھرتی ترِهاای
اُس دِن سُورج لوهڑے دی سی اّگ ورھاای
کُدرت نے پھِر ٹهِنی ٹهِنی پّتے پّتے
اتے جڑھاں دے رےشے رےشے زهِر وساای ۔
زهِر اےس دے سّکاں وِچوں رهے نِکلدی
سِکھر دُپهِرے وےلے دھُّپاں وِچ پِگھلدی
تھاں تھاں جںمی گُوںد بنی ترِکالاں وےلے
لِشکے جِوےں بلَوری بُوںداں پار-درشنی ۔
کدے کِسے پںکھےرُو اےدھر مُوںه نا کرِآ
دُور رهے بّبر وی ِاس توں ڈرِآ ڈرِآ
کالا جھّکھڑ وی آ جاوے جےکر اےدھر
مُڑ جاوے اُه پل وِچ وِهُ دا لّدِآ بھرِآ ۔
تے جے کوای بھُلی بھٹکی ِاک بدلوٹی
ِاس دے سِر تے آ کے کِدھروں ورھ هی جاںدی
تپدے رےتے دی هِک اُّتے زهِری تِپ تِپ
ِاس دے ٹهِنی پّتِآں اُّتوں ڈِگدی رهِںدی ۔
پر بںدے نے بںدے نُوں ِاک هُکم سُنايا
لبھن لای اںچار اَوس نُوں راهے پايا
اُٹھ تُرِآ اُه هُکم 'چ بّجھا مںزل وّلے
دِن چڑھدے تّک وِهُ لَے کے اُه مُڑ وی آيا ۔
مُرجھااے پّتِآں سںگ ٹهِنی, گُوںد وِهُلی
هازر کیتی مالک دے اُس چھوهلی چھوهلی
چِهرے دا رںگ اُڈِآ اُڈِآ, مّتھے اُّتے
مُڑھکا چووے, اُس نُوں آ گای ٹھںڈی ترےلی ۔
هُکم مُتابِک لَے تاں آيا سبھ کُجھ بھاوےں
آاُںدا هی غش کھا کے ڈِگِآ سف تے تھاوےں
ڈِگدا هی دم توڑ گِآ اُه داس نِمانا
انجِّت هاکم دے کدماں وِچ اُس دے ساهوےں ۔
پر راجے نے زهِر سےوکاں هّتھ تھماای
آگِآکاری تیراں اُّتے پُٹھ چڑھاای
تے اُس آپنے دُور نےڑ همساياں اُّتے
سیما پار گھریں اُهناں دے مَوت ورھاای ۔
