ِاک دِن اکھیر ِاںج هونا سی
جِس گلی وِچ گھِر گاے سی آپاں
اُه آکھری سِرے توں بںد سی ۔
گلی توں واکپھ سِآنے سمجھااُںدے رهے
واستے پااُںدے رهے ۔
پر جدوں باںکے سجیلے گّبھرُو
کھڑے هون سستر سںبھالی
هُکم دی تامیل کھاتر
تاں گّل سُننی تے سمجھ آاُنی
هٹ جاںدی هَے ۔
کےهے دِن سن
کِ هر سُنی نُوں ان-سُنی کر من آایآں کردے هاں
ٹوکن والِآں سِر گّداری دے ِالجام دھردے هاں
تے هُن جدوں کُجھ وی بچِآ نهیں هَے باکی
گھر تھےه بنِآ پِآ هَے
وِهڑے وِچ لاسا هی لاساں نے
سُهنے سجیلے گّبھرُوآں دیآں
تے جاں پھِر بچِآ هَے
هر اَوکھی گھڑی لای ساںبھ کے رّکھِآ
آکھری هتھِآر,
بھانا منّن دا سِدھاںت ۔
